یــــــکــــــــــــــ مــشــتـــــــــــــــــــــــ شـــعــــــــــــــــــــــــــــــر

(بدون عنوان)

اطیلا — Sat, 12 May 2012 14:59:47 GMT

می گویند: عشق دروغی بیش نیست

باشد

ولی

کم راستی است

کم از آن

دروغ

می گویند:عشق کلمه ای بیبش نیست

باشد

ولی

کم دنیایی است

بیش از آن کلمه

عشق

عشق من است

عشق من

عشقی بیش نیست

باشد

(بدون عنوان)

اطیلا — Sat, 24 Mar 2012 20:30:16 GMT

یه ستاره بیشتر تو آسمون نداشتم

ــ اونم از اون 40 ولتی های کم مصرف ــ

که اداره ی برق

قبض یارو رُ براش فرستاد وُ

اونم قربونش برم فقط مال منو زیادی دید

یه غنچه بیشتر رو زمین نداشتم که

اداره ی آب و فاضلاب

قبض یارو رُ براش فرستاد وُ

اونم زرتی شلوارشو کشید بالا

حتی چارپایمَم

سه پایه بیشتر نداره

که دوتاش تا به تاس

اون یکی َ م

برعکسه

یک مشت شعر

اطیلا — Mon, 05 Mar 2012 14:44:41 GMT

روزگار روزگار کثیفی است

دنیا دنیای متعفنی است

آدمها آدمهای گندی هستند

زندگی تلاش شرم آوریست از روی عادت که امروزهای بیهوده تر از دیروز هم ذره ای از پررویی اش نمی کاهد

مرگ شتری است با پاورچین ترین شلنگ اندازهاش

و تو حیران از ک..ری که می لمبانی

رنگین کمان

اطیلا — Mon, 30 Jan 2012 15:45:12 GMT

چه خوش باورانه می کوشی

با لنزهای آبی

گولم بزنی

وقتی برایم

حتی یکرنگی آسمان

با خورشید پس از باران

لکه دار می شود

سر ــــ باز

اطیلا — Wed, 11 Jan 2012 20:42:41 GMT

تفبوسه هایی که می اندازم

روی دوستانی که دوستشان ندارم

وقتی هیچ شامل همه می شود

پر بیراه نیست که سرباز صدایت می کنند

پا بسته ی بیچاره..

یک مشت شعر

اطیلا — Sun, 11 Dec 2011 14:25:09 GMT

سکوت چیزی کم داشت

و از جیر جیر عمو سوسکه هم کاری ساخته نبود..

روز چیزی کم داشت

و از سوسوی خاله شبتابه هم کاری ساخته نبود..

حتی تیک تاک ساعت زنگ زده هم هیچ گهی نمی تونست بخوره..

لعنتی الان می دونی چند ساله که اول اردیبهشت سال هشتاد و ششه؟!..

فقط همه و دیگر هیچ

اطیلا — Mon, 31 Oct 2011 14:42:45 GMT

من فقط سه چهار بار کبوتر و خرگوش از توی کلاهم برایشان درآورده بودم

آن ها هر بار با خوشخیالی مضحکی دست می زدند و تاریخ دقیق نفرین پدر نوح را هم گوشزد می کردند

من احتمال آنفلوآنزای مرغی را رد نمی کردم

ولی خیر سرم مطمئن بودم که ایدز نخواهم گرفت

آن ها به زندگی مبتلا بودند و درمانش را باور نداشتند

این وسط خرگوش ها مدعی دیدن صداهای عجیبی بودند..

نقد ــ لطفن این شعر را نسیه نکنید ــ

اطیلا — Sun, 25 Sep 2011 14:43:35 GMT

نمی دانم چه اصراریست که حتمن باید عینک های فتوگرامیک بزنیم و کبریت های خیس را روشن کنیم؟!

آن هم با این خامه ــ ای که می گویند خامه هم نیست ــ و فسنجانی که کوفت جان کرده ایم

گیرم که به سرمان هم نزد

و خانم!

اصلن دو تا تفنگ هم داشتیم با یک فشنگ

تا کی؟!

دو تا تفنگمان یکی هم که بشود

دو تا شدن یکی فشنگمان که دیگر ردخور ندارد

حال به پامان هم که بزند

صحبت از دو تا فشنگ است

سر کشیدن دوباره ی آن سوگند خون آلود ماسیده در خمی خاتم کاری از پهلو ، تا برینیم آن چه بالا آورده ایم ... که هیچ!

بی خیال کبریت ها که ... عمرن!

عینک هم که این روزها مدرسه دارد

فقط می ماند شیشه ی عینک که هفت رنگش کنیم

قسم به خون شهدا...شاه تو را می کشیم

اطیلا — Sat, 10 Sep 2011 13:38:06 GMT

آن یکی یکی مرد هم آمد

و ما

قسمی را که خورده بودیم

باز

بالا آوردیم..

گاهی...

اطیلا — Tue, 30 Aug 2011 07:01:13 GMT

من

گاهی سفید

گاهی سیاه

گاهی سرخ

و تو

سبز ِ سبز ِ سبز

من و تو اما

همیشه مثل همیم

هر چند

گاهی عاشقیم

و گاهی

عاشق